شاید نسبت ما به خدا ، مثل نقاشی به کاغذ باشد. یک نقاشی ، تا وقتی محو طرح و رنگ خود است ، به کاغذ بودن خود پی نمی برد

ممکن است سال ها دنبال کاغذ بگردد و عاقبت هم با مداد تجربه و دانش خود طرحی از کاغذ بکشد و فریاد کند کاغذ را شناختم .

اما باز از درون راضی نمی شود.

شاید اگر به جای دنبال کاغذ گشتن ، به دنبال ماهیت خود می گشت ، چیزی جز کاغذ نمی یافت ...

خود شناسی بهترین راه شناخت خداست.